„Steven Levy napisał „Okna są czymś naprawdę zasadniczym. Korzystanie z nich zmienia nasze podejście do samej informacji [...] cyfrowy peep show, wystarczy tylko prztyknąć, aby otworzyć podwoje informacji".
To tak jakbyśmy weszli do jakiegoś nierzeczywistego archiwum, chwycili dokument i umieścili go w dowolnym miejscu na stole bez naruszania porządku archiwum i jego zawartości. Dzięki jakiejś zmyślnej sztuczce cyberprzestrzeni możesz przeglądać, zmieniać, łączyć i kopiować dokumenty, które w tym samym czasie bezpiecznie spoczywają w nienaruszonym stanie tam, gdzie są przechowywane. Już wkrótce dokument będzie mógł zawierać nie tylko tekst, ale również inne środki komunikacji. Okazało się, że metafora okna stała się zasadniczym krokiem w stronę zrealizowania marzenia Busha o „Memexie".
Od stworzenia przez Engelbarta nowej techniki minęło już trzydzieści lat. Dzisiaj okna są dla nas czymś najzwyklejszym w świecie. Potrafimy się nawet zirytować, kiedy w komputerze zaczyna brakować pamięci i musimy, tracąc cenne sekundy, zamknąć jedno okno aplikacji, aby móc otworzyć następne. Nic pamiętamy już, że nie tak dawno, aby uzyskać nową informację, musieliśmy wstać, podejść do szafy i wyszukać właściwy dokument. Następnie trzeba było wrócić do biurka albo podejść do rysownicy, znaleźć i przygotować wszystkie niezbędne narzędzia do wykonania następnego zadania itd. Ale teraz chcemy mieć wszystko natychmiast. Sprawdza się twierdzenie Greena. Komputer sprawił, że zmieniły się nasze zapatrywania na temat tego, co należy zrobić, żeby wykonać jakieś konkretne zadanie.“(7)