„Ile było w ogóle wystąpień publicystycznych i propagandowych wspierających decyzję Stanisława Augusta, tego po dziś dzień nie udało się dokładnie ustalić. W każdym razie jest pewne, że do pisania pierwszej swojej apologii, ubranej w formę obszernej relacji informacyjnej, przeznaczonej dla prasy zagranicznej, Stanisław August przystąpił już w kilka dni po swoim akcesie do Targowicy.
W pierwszej połowie sierpnia 1792 roku wyekspediowany został do Hagi obszerny memoriał w języku francuskim, w czarnych barwach przedstawiający sytuację Polski w przededniu kapitulacji. Charge dallaires Rzeczypospolitej w Holandii Augustyn Middleton miał go przekazać redakcjom gazet o zasięgu międzynarodowym, aby powstrzymać w ten sposób publikację opisów niezgodnych z intencjami Stanisława Augusta. Pełny tekst tego memoriału rozpowszechniony był widocznie w kraju i za granicą w kopiach rękopiśmiennych, skoro dotarł do rąk m.in. Ignacego Potockiego. Zachował się we własnoręcznym odpisie marszałka litewskiego (z datą 15 VIII 1792), z licznymi jego komentarzami i uwagami polemicznymi, mającymi znaczną wartość źródłową2. Nieco później, ale — jak można wnioskować z treści — jeszcze wczesną jesienią 1792 roku, ukazała się piętnastostronicowa anonimowa broszurka w języku polskim, zatytułowana Czytałem — a ja wcale trzymam lepiej o królu, przypisywana niejakiemu „Sołtykowiczowi"3. Cała stylistyka i frazeologia tej wypowiedzi pozwala domyślać się w autorze samego Stanisława Augusta. Było to wystąpienie wymierzone głównie przeciwko dominującym w wojsku polskim nastrojom niezadowolenia i patriotycznego radykalizmu, usiłujące ośmieszyć oficerów krytykujących strategię królewską i jego decyzję kapitulacji. Wreszcie na przełomie stycznia i lutego 1793 roku na zlecenie Stanisława Augusta wydrukowano potajemnie w Gdańsku w 30 lub 50 egzemplarzach (zajął się tym komisarz królewski w Gdańsku Fryderyk Ernest Hennig) 55stronicową broszurę pt. Zdanie o królu polskim 1792 roku, której niewątpliwym autorem jest sam monarcha4.“(10)