„Dalszą komórką organizacyjną był Protokół Dyplomatyczny, którego dyrektorem był Karol Romer (w ostatnim okresie przed wojną Aleksander Łubieński). Protokół nie był wielki. Obok dyrektora i jego zastępcy znajdowały się w nim tylko dwa referaty Ogólny i Orderowy. O pracy Protokołu Dyplomatycznego za ministerium Becka będzie jeszcze mowa w oddzielnym miejscu.
Bardzo duże było natomiast Biuro Personalne, na którego czele stał pełniący obowiązki dyrektora Wiktor Tomir Drymmer. Liczyło ono 30 pracowników i 15 praktykantów. Składało się z trzech referatów Pracowników kontraktowych, funkcjonariuszy niższych oraz ewidencji, Personelu etatowego oraz Organizacji i wyszkolenia. Biuro
Personalne załatwiało sprawy osobowe, inicjowało i opracowywało ogólne przepisy dotyczące organizacji służby w Centrali i na placówkach oraz czuwało, jak mówił regulamin „nad wykonywaniem przepisów i sprawnością urzędowania". O pracy Biura Personalnego będzie także mowa poniżej.
Podstawową komórką organizacyjną Ministerstwa był Departament PolitycznoEkonomiczny. Po częstych zmianach i reorganizacjach składał się w roku 1938 z następujących działów
Wydziału Organizacji Międzynarodowych (PI), na którego czele stał wicedyrektor departamentu Tadeusz Gwiazdoski. Wydział ten składał się z Referatu Ligi Narodów i Organizacji Międzynarodowych, Referatu Morskiego, Referatu Wyznań, Referatu Kongresowego oraz z Referatu Spraw Komunikacyjnych i Granicznych. Referaty te były małe, niekiedy tylko jednoosobowe. Do zadań Wydziału należało załatwianie spraw stosunków z Ligą Narodów i Stolicą Apostolską, spraw wyznaniowych i mniejszościowych w zakresie polityki zagranicznej, spraw Gdańska i spraw morskich, spraw związanych z międzynarodowymi konwencjami komunikacyjnymi, zjazdami i kongresami międzynarodowymi, organizacjami i instytucjami międzynarodowymi;“(5)