„A zatem idź już, chłopcze dorzucił stary Tom.ściskając rękę syna.
Bat odetchnął głęboko i ze sporym zapasem powietrza w płucach zanurzył się w wodzie głębokiej na pięć stóp. Czekało go trudne zadanie, musiał bowiem odszukać dolny otwór, prześliznąć się tamtędy i wreszcie wypłynąć na powierzchnię wody po przeciwnej stronie. Powodzenie przedsięwzięcia zależało od szybkości jego wykonania.
Upłynęło około pół minuty. Zdawało się, że pomyślny wynik wyprawy jest już przesądzony, kiedy niespodziewanie Bat wynurzył się z wody.
Co się stało zawołał chłopiec.
Przejście zostało zamulone gliną! odpowiedział Murzyn, złapawszy oddech.
Zamulone! powtórzył Tom.
Tak! potwierdził Bat. Woda rozpuściła zapewne glinę... Macałem ręką po ścianach... nigdzie nie ma dziury!
Dick spuścił głowę. Zastanowił się nad losem swych towarzyszy zamkniętych szczelnie w stożku, podmywanym zewsząd przez wodę.
Jeśli nie ma dziury odezwał się Herkules to trzeba ją zrobić.
Chwileczkę rzekł chłopiec.wstrzymując uzbrojoną w siekierę rękę Herkulesa.
I po krótkim namyśle powiedział
Zrobimy inaczej. Sedno rzeczy leży w tym, czy kopiec jest zatopiony, czy też nie. Moglibyśmy się o tym przekonać,wywierciwszy u szczytu maleńki otwór. Jeśli jednak woda znajduje się ponad nami, wtargnie przez dziurę do środka i nic nas już wtedy nie uratuje. Spróbujmy przedtem zbadać ściany...“(13)